De opgraving 2019 (27 juli t/m 10 augustus) vond plaats in Sint-Jan bij Ieper in West-Vlaanderen. Het was de 12e opgravingscampagne van de vereniging en de 42e opgraving van ‘onze club’. In 1997, 1998 en 1999 had de club al in Ieper gegraven, in de ‘verdronken weiden’.
Eind 2018 werden bij voorbereidende werken voor een kleine verkaveling onverwacht middeleeuwse muren aangesneden. Dankzij de snelle reactie van Jan Decorte, intergemeentelijk archeoloog, werd het belang van de vondst herkend. Het ging om de leprozerie die de stad Ieper in de 13de eeuw buiten de stad liet bouwen, met daaroverheen een 17de-eeuwse hoeve die in de Eerste Wereldoorlog werd verwoest.
Omdat het een opgraving uit wetenschappelijk oogpunt was, had het Agentschap Onroerend Erfgoed zelf de regie. De opgraving stond onder leiding van Sofie Vanhoutte van het agentschap; het veldwerk werd uitgevoerd door het bedrijf Monument Vandekerckhove. Via Marnix Pieters kon de vereniging aansluiten.
In de twee weken dat we meehielpen konden grote vlakken worden opengelegd, waardoor een goed overzicht van de site ontstond. Er werd veel en vaak luxe aardewerk gevonden, mooi geglazuurd en versierd. Bij de leprozerie hoorde ook een begraafplaats; tegen november waren er zo’n 150 skeletten opgegraven. Voor het eerst in Vlaanderen ontstond zo een duidelijk beeld van een leprozeriedomein vanaf de 13de eeuw.
Het kamp lag direct naast de opgraving, op een weide bij de gracht die oorspronkelijk de grens van de leprozerie vormde.
Lees meer over de opgraving en het kamp in het informatiefje (alleen voor leden): Informatiefje Ieper 2019